Deze goedlachse jonge dame werd in 1988 geboren in Mortsel en woont momenteel in Edegem. Zij is de enige nieuwkomer dit seizoen bij Dames 1 en stamt uit een echte basketfamilie. Haar vader, Rene, was jarenlang één van de sterkhouders in 1ste Nationale van het grote Racing Mechelen, later ook Bus Lier en kreeg al vlug de bijnaam “het Stiereke”. Ook haar 3 broers zijn actief in de basketwereld. Mike traint bij Red Vic onze Pupillen Jongens 2 en haar twee andere broers zijn scheidsrechter in 1ste Nationale (Nick) en in 3de Nationale (Steve).

We begrijpen zo al beter dat de keuze voor Jaimy snel gemaakt was en op 5-jarige leeftijd begon ze haar basketloopbaan bij Kontich BBC, waar haar ouders deel uitmaakten van het toenmalige bestuur. Na enkele jaren werd ze opgemerkt door de scouts van Boom en toen ze 12 jaar was maakte ze de overstap naar de Rupelploeg om zo een meer intense jeugdopleiding te genieten en het maximum uit haar kunnen te halen. Gedurende 9 jaar doorliep ze hier alle jeugdreeksen met het éne succes na het andere. Hoogtepunt van deze periode was de winst van de Beker van Belgie bij de Miniemen in 2004. Gaandeweg slaagde ze er in om het goede evenwicht te vinden tussen haar studies vertaler/tolk aan de Artesis Hogeschool en de Universiteit van Antwerpen enerzijds en haar basketambities anderzijds. Jaimy spreekt en schrijft vlot Frans en Engels maar ook Grieks en Spaans en dat komt haar goed van pas vermits zij actief is in de medische verzekeringsbranche wereldwijd. Dankzij het Erasmus project van de UA verbleef ze bovendien zes maanden in Madrid om ook daar van basket haar grootste passie te maken. Ze speelde toen bij een lokale ploeg in een reeks te vergelijken met 2de Landelijke van bij ons.

Tijdens haar Spaanse periode liep ze echter opnieuw een zware blessure op die haar verschillende maanden van het terrein zou houden, net zoals dat ook gebeurde in 2005 bij Boom. Ondanks deze zware tegenslagen bleef ze steeds volhouden om zo spoedig mogelijk terug haar beste niveau te halen. Als senior speelde ze haar laatste jaren met Boom in 1ste Landelijke en trainde ze wekelijks mee met de grote meiden uit 1ste Nationale. In 2010 probeerde ze om over de provinciegrenzen heen hogerop te geraken bij het Oostvlaamse Aalst, maar na 1 jaar hield ze dit avontuur reeds voor bekeken omdat ze niet kon wennen aan de verre verplaatsing. Ze keerde terug naar haar eigen provincie en nadat ze gehoord had dat Katia Torfs bij ons de nieuwe coach zou worden van Dames 1 was de keuze snel gemaakt. We vroegen haar of ze wist in wat voor een club ze terecht kwam: “Ik kende Red Vic wel van tegen te spelen maar 2 vriendinnen van mij, Steffi en Joni, speelden hier al bij Dames 1. Bovendien kende ik de nieuwe coach, die ik enorm bewonder en waar ik altijd graag mee gewerkt heb, nog van bij Boom. Dat alles trok me vlug over de streep en nu na enkele maanden voel ik me hier al helemaal thuis. De integratie in de groep verliep zeer vlot en de contacten met de andere meisjes zijn top. Eigenlijk zijn we één grote bende vriendinnen die dit jaar allemaal hetzelfde doel nastreven, kampioen spelen en promoveren naar 1ste Landelijke. In deze ploeg heerst geen of veel minder stress dan bij Boom maar toch houdt de coach ons alert op haar eigen rustige wijze. Er wordt ernstig gewerkt op training en ondertussen weten mijn ploegmaats hoe ik graag word aangespeeld om het onder het bord verder af te werken. Mijn baltechniek is behoorlijk en dat geeft me vertrouwen om geen schrik te hebben van een één tegen één situatie. Er wordt van mij verwacht dat, als de mogelijkheid zich voordoet, ik het initiatief neem om inside te gaan. Ik lijk misschien traag op het veld maar kan me tactisch goed opstellen en heb de verschillende spelpatronen snel door. Ik geef nooit op en zal blijven vechten tot de laatste seconde om een wedstrijd naar ons toe te trekken.”

We kunnen alleen maar vaststellen dat Jaimy veel voor haar sport en haar ploeg over heeft. Naast de wekelijkse trainingen vinden we haar op de andere dagen regelmatig terug in de fitnessruimte om haar conditie op peil te houden. Onze Dames 1 kunnen alleen maar gelukkig zijn dat deze sportieve enthousiaste meid de stap naar onze club heeft gezet om ook hier met haar doorzettingsvermogen en haar koele afwerking de ploeg op sleeptouw te nemen om dit seizoen succesvol af te ronden. “Wat volgend jaar brengt dat zien we dan wel maar eerst mogen we deze kans op de titel zeker niet laten schieten. Het zou jammer zijn om het prachtige parcours dat we tot nog toe hebben afgelegd niet bekroond te zien. Aan ons om dat niet te laten gebeuren.”vertelt ze ons nog en dromend voegt ze er aan toe: “Pas dan zal ik kunnen genieten van een welverdiende vakantie op de stranden van Jamaica op de tonen van Bob Marley.” want reizen is haar favoriete hobby bij uitstek, na basket natuurlijk. Dit was één van haar beste vakanties ooit en zeker voor herhaling vatbaar. We beginnen zelf al bijna mee weg te dromen maar ….Jamaica moet nog even wachten, eerst kampioen spelen.

Jaimy, we hopen dat je je nog lang goed mag blijven voelen in onze club in ’t algemeen en bij Dames 1 in ’t bijzonder. Met de steun van de coach en de ploegmaats zal dat zeker lukken zodat we ook volgend seizoen van je aangename aanwezigheid mogen genieten op en naast het veld. Succes en ga voor die titel!