De bijna 28-jarige Joni is werkzaam bij de vzw Sportstad Antwerpen en is sinds 2 maanden verhuist van ’s Gravenwezel naar Berchem. Basket werd haar van thuis uit met de lepel ingegeven (zelfs op haar geboortekaartje stond een basketbal) en al vlug had zij zelf ook de microbe te pakken. Op 9-jarige leeftijd sloot ze zich aan bij Ekeren waar ze in een volledige meisjesploeg terecht kwam. Na 6 jaar hield ze het daar voor bekeken en als kadet maakte ze de overstap naar Gembo waarmee ze datzelfde jaar de Beker van Antwerpen won. Haar talent ging niet onopgemerkt voorbij en Luchtbal BBC vroeg haar om hun rangen te vervoegen in 3de Nationale. Maar reeds na 2 jaar klopten de buren van Ekeren aan de deur en op 19-jarige leeftijd verdedigde deze meid de Ekerse kleuren op het hoogste niveau. Na 3 jaar in 1ste Nationale zette ze een stapje terug naar 2de Landelijke bij Ticino. Hier werd vlot de kampioenstitel behaald maar tot haar grote teleurstelling en die van haar ploegmaats wilde de club niet weten van een stijging naar 1ste Landelijke. Dan maar andere oorden opgezocht en met Schelle zou ze 3 jaar het mooie weer maken in 1ste Landelijke, met als hoogtepunt het behalen van de finale voor de Beker van Vlaanderen in 2009, onder begeleiding van de ons niet onbekende Maurice Van Tongerloo. Ondanks het verlies van de finale tegen het, toen nog, grote Gentson koestert ze dit moment terecht als één van haar mooiste prestaties tot nog toe.

Vorig seizoen begon ze dan aan een nieuwe uitdaging in onze club en we vroegen haar waarom Red Vic: “Op voorspraak van Maurice kwam ik in contact met Red Vic. In het begin is het altijd even aanpassen maar al vlug voelde ik me thuis in deze aangename familiale club. Bovendien is de accomodatie hier top en dat maakt hier spelen nog zoveel aangenamer. Ook naast het veld zijn we een hechte vriendengroep en als we zelf niet moeten spelen pik ik ook graag een thuismatchke van Heren 1 mee. Donderdagavond hebben we ook training zoals Heren 1 en dan durft het er nadien aan de toog al eens gezellig aan toe gaan.” Defensief is Joni op haar sterkst en elke rebound wil ze de hare maken. Zelf blijft ze er hard aan werken om meer inside te gaan en meer initiatief te nemen. Hierin zijn de steun van haar coach en medespeelsters zeer belangrijk. Na een gemiste doelpoging durft ze al eens vlug

het vertrouwen verliezen in eigen kunnen maar steeds is er wel iemand op of naast het terrein om haar terug op te peppen. “Dit jaar zijn we heel goed bezig en we maken er in de groep geen geheim van dat we resoluut voor de titel willen gaan. Met deze bende moet dit mogelijk zijn en maar al te graag wil ik hier mijn steentje toe bijdragen” vertelde ze ons. Gezien haar ruime ervaring is Joni perfect geplaatst om in te schatten of deze ploeg het eventueel ook een trapje hoger kan waarmaken. Wij twijfelen hier in ieder geval niet aan en blijven met spanning het verdere verloop van de competitie volgen. Als we jullie ook nog vertellen dat Joni steeds dezelfde sportbeha aan heeft tijdens haar wedstrijden dan is deze club weer een pikant weetje rijker.

We wensen haar nog veel succes toe zowel op als naast het veld.